جستجو:
نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر : 115380 زمان انتشار : 15 تیر 1396 08:08:00
ایوب آقاخانی در گفتگو با سینماخبر:

تئاتر خصوصی به شکل کاسب کارانه موجب کمبود مخاطب شده است

یک کارگردان تئاتر گفت: هنرمندان نسل من به جای دغدغه کمبود مخاطب فقط به خود تئاتر فکر می کردند.
تئاتر خصوصی به شکل کاسب کارانه موجب کمبود مخاطب شده است

 به گزارش سینماخبر :   امروزه مردم کمتر به تماشای تئاتر می روند و سینما را بر آن ترجیح می دهند. به نظر می رسد مشکلات زیادی از قبیل کمبود تماشاخانه، گرانی بلیت و ... در این رابطه وجود دارند.

ایوب آقاخانی از هنرمندان عرصه تئاتر وصاحب اثری همچون "تکه های سنگین سرب" درگفتگو با خبرنگار سینما خبر به بررسی مشکلات بحران مخاطب در تئاتر پرداخت که در ادامه می خوانید:

*در حال حاضر تئاتر با بحران های زیادی مواجه است و یکی از اصلی ترین این بحران کمبود مخاطب است آیا شما هم با این مصداق موافق هستید که کمبود مخاطب به یک بحران در تئاتر تبدیل شده است؟

اصلی ترین علت، رشد قارچ وار، بی منطق، مضحک و غیر قابل دفاعی است که مدیران فرهنگی نامش را تئاتر خصوصی گذاشته اند ومن به هیچ عنوان این نام را شایسته اطلاق به این قارچ ها نمیدانم. در هر پروژه ای که روی صحنه می برم کمی با این مسئله درگیر می شوم که باعث شده توان و پتانسیل مخاطبان بالقوه و بالفعل تئاتر بر روی ده ها کار بدون منطق و کیفیت صرف شود. وقتی که تئاتر خصوصی به شکل دلال مسلکانه وکاسب کارانه رشد می کند، یک سالن دار به طور طبیعی به افرادی که از لحاظ مالی تامین اند وداعیه اجرای تئاتر را دارند ،سالن اجاره می دهد. همچنین تعداد بیشماری آثار روی صحنه داریم که لزوما درجه کیفی را احراز نکرده اند ولی به علت تمکن مالی نمایش اجرا می کنند.  اداره ارزشیابی و نظارت بر تئاتر هم فقط به خط قرمزها توجه می کند نه به کیفیت و نتیجه این می شود که مخاطبی که عادت دارد در ماه یا حتی در سال چند تئاتر ببیند در هنگام تهیه بلیط اینترنتی بین پوسترهای زیبا گیج می شود واگر آشنایی با تئاتر حرفه ای نداشته باشد احتمالا با توجه به طرح پوستر یا گرافیک اثری را انتخاب می کند که لزوما هم از دیدن آن راضی نخواهد بود و بعد از چند بار تماشای تئاتر بی کیفیت ترجیح می دهد به سینما برود.

*به نظر شما علل دیگر مثل گرانی بلیط ها چقدر در این بحران تاثیر دارند؟

صادقانه عرض میکنم که به این موارد خیلی فکر کرده ام ، یعنی واقعا به نظر شما مردم ما نمی توانند پول یک تئاتر را بدهند؟ اگر سری به رستوران ها یا تئاتر های آزاد در سطح تهران  بزنیم متوجه می شویم که هزینه شان خیلی بالاتر از تئاتر است و می بینیم که چطور به راحتی این پرداختها انجام می شود. ولی ما با وجود دادن تخفیفهای دانشجویی یا تخفیفهای گوناگون در زمان های مختلف باز هم مشکل کمبود مخاطب داریم، مشکل ما درجذب مخاطبی است که ازتئاتر بد خسته شده.

*نظرتان درباره علتهای دیگر کمبود مخاطب مثل کمبود تماشاخانه ها یا مشکلات هنرمندان و... چیست؟

من از سال 68 تئاتر کار می کنم و در انواع شرایط سیاسی، فرهنگی ،اقتصادی روی صحنه بوده ام و تقریبا حال عمومی مردمانی که قرار است تئاتر را به عنوان یک تفریح یا گذراندن وقت و یا یک فضای فرهنگی انتخاب بکنند واقعا تجربه کرده ام و فکر می کنم این ها مشکلات اصلی نیستند و قابل حل اند.

*آیا مشکلات جدی دیگری هم وجود دارد؟

بله، مشکل جدی دیگر که خیلی هم بی ربط به مشکل اول نیست شانه خالی کردن برخی دولتها از تخصیص بودجه مناسب به افراد متخصص در راستای تولید تئاتر است. من دهه 70 را به عنوان دوره شکفتگی خوب تئاتر برای هنرمندان می دانم . ضمن اینکه مخاطبان تئاتر هم حس و حال بهتری داشتند. وقتی آن دوره را رصد می کنیم می بینیم که دولت خیلی جدی از تولید تئاتر حمایت میکرد. اما الان می گویند بودجه زیاد شده ولی نباید این مبلغ را با بودجه دهه 70 بدون توجه به تورم مقایسه کنید. البته این مبلغ فقط برای تولید تئاتر واگذار نمی شود بلکه بخش زیادی از آن صرف جشنواره ها و ... می شود. من به یاد می آورم دورانی را که بدون داشتن دغدغه تماشاگر، با تمام توان خود به کیفیت کارم فکر می کردم ولی الان بخش زیادی از انرژی ام را باید صرف این کنم که چگونه از استراتژی تبلیغات استفاده بکنم؟ یا از چه بازیگرانی استفاده بکنم تا مخاطبان دوست داشته باشند. علت حضور چهره های سینما در تئاتر فقط برای تضمین حضور مخاطب است. ولی در آن دوران نسل من هیچ گاه سالن خالی را تجربه نکردند با وجود اینکه نه به بازیگر و نه به شهرت بازیگر فکر نمی کردیم و فقط به نگاه خودمان به تئاتر فکر می کردیم. با خیالمان راحت کار می کردیم چون دولت در حد کمینه پشتوانه کسی بود که کار فرهنگی با کیفیت ارائه می داد؛ اما الان به جای اینکه به تئاتر پول بدهند از تئاتر پول هم می گیرند.

* به نظر شما برای برطرف کردن  مشکلاتی که ذکر کردید چه کارهایی  باید صورت گیرد؟

ما بهرحال از این بزنگاه عبور میکنیم ، اما مشکل ما هزینه ای است که بابت این عبور می پردازیم و آسیب هایی که می بینیم ولی به روی خودمان نمی آوریم. منظورم این است که اول باید دولت را برای حضور جدی تر در عرصه تولید تئاتر  به عنوان یکی از جدی ترین محصولات فرهنگی دعوت کنیم و بعد یک نظارت وارزشیابی دقیق ازکسانی که می خواهند این کار را انجام بدهند داشته باشیم تا بتوانیم مخاطب را با حداقل اطمینان وارد سالن کنیم و با رضایت نسبی از سالن خارج شود که بابت آن20-30هزارتومان هزینه کرده است. به نظر من کاری بیش از یک دهه نیاز است تا این همه استعداد ، توانایی ،سخت افزار و نرم افزار تئاتر را به یک جریان پویا تبدیل کنیم تا بتوانیم به فرهنگ تولید شده افتخار کنیم.

 

OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس
آخرین اخبار

Valid XHTML 1.0 Transitional

كليه حقوق برای سینما خبر محفوظ است، استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است.

طراحی و تولید: گروه مهندسی انگاره نت. Copyright © 2011